Biz ömür uzunlaşmasını ətrafımızda olan insanların sayısının azalması kimi qəbul edirik. Xəbərlərdə "demografik krizis", "pensiya sistemlərinə düşən yükləmə" və "gənc qulamların yetişməzliyi" haqqında danışılır. Amma, bu tərəfdən baxanda, uzun ömür bir yükləmə, cəmiyyətin hələ istifadə etməyə öyrənmiş mənbə deyil mi? Son yüz ildə orta ömür 30-dan artıq uzadılmışdır. Biz uzun ömürlü yaşayıram, aktiv və sağlıqlı qalırıq və bu, yalnız öz həyatımızı deyil, cəmiyyətin tərkibini də dəyişir. Sual, uzun ömür ilə nə qədər qarşılaşmaq, onu necə aktiv — elmi bilik, təcrübə, stabillik və hətta iqtisadi artım mənbəsinə çevirməkdir. Bu, yalnız bir tədbir deyil, yeni bir imkan.
İnkişafın dayanıcılığını təmin etmək üçün insanın təhsil alması, işləməsi və sonunda pensiya alaraq "alıcı" olmasına qədər olan model uzun müddət ödənmişdir. Bu model artıq qədimdir. Bugün 60–70 yaşında olan bir insan 40 yaşında olduğu kimi həmişə qədər məhsuldar ola bilər, onun təcrübəsi də qiymətli olaraq qalır. Dayanıcı inkişafə keçid etmək üçün yaşlı nəsillərin rolinin yenidən düşünüləcək olması lazımdır. Yaşlı insanları yalnız pensiya alıcıları kimi qəbul etməkdən kənar çıxarıp cəmiyyətin aktiv iştirakçıları kimi görmək, yalnız sosial sistemlərin yüklənməsini azaltmaq deyil, onları zənginləşdirmək də olar.
Uzun ömür aktiv — bu, hər il həyatın addırılması ilə insanın yalnız yaşını artırdığını, həm də bilik, dayanıcılıq və sosial kapital əlavə etdiyi fikridir. Bu xüsusiyyətlər texnologiyaların, klimatın və cəmiyyət tərkibinin dəyişdiyi dünyada xüsusilə qiymətli olur. Yaşlı insanlar biliklərin qoruyucusu, mədəni kodların daşıyıcıları və nəsillər arasındakı köprülərdir. Bu potensialı istifadə etmək, cəmiyyəti daha qəfil, dayanıcı və insana yaxın etmək deməkdir.
Uzun ömürün ən əsas aktivlərindən biri toplanmış təcrübədir. Məlumatın daha çərçivəsiz qədimləşdiyi dünyada uzunmüddətli tendensiyaları görmək, qərara gəlmək və krizis vəziyyətlərində sakin qalmaq xüsusilə qiymətli olur. Bu, kurslarda əldə edilən qabiliyyətlər deyil, yaş illərlə əldə edilən qabiliyyətlərdir.
Yaşlı nəsillər çox vaxt keçmiş və gələcək arasında köprü rolunu oynayır. Onlar internetdən məhrum bir dünyada yaşadıqlarını xatırlayır və gənc insanlara texnologiyaların cəmiyyətə təsir etməsini göstərməyə kömək edə bilərlər. Onlar iqtisadi krizislər və siyasi dəyişiklikləri yaşadılar və təkrarlanma cikllərini bilməyə bilirlər. Onların təşkilatlar, şuras və cəmiyyətlərdə olmaları, onların qəfil və dayanıcılığını əlavə etmək deməkdir. Bu, "ağır kütlə" deyil, sosial memarlıqın ən vacib elementidir.
İnsanların sayısının artması yeni məhsullar və xidmətlərə tələb yaradır. "Qızıl iqtisadiyyat" yalnız səhiyyə sektoru deyil, bir təməlik ekosistemdir: yetişkin təhsili, yaşlılar üçün turizm, tənzimlənmiş finansial məhsullar, aktivliyi qorumaq üçün digital xidmətlər. Məlumatlara görə, Avropada "qızıl bazar" üç trilyon avro qiymətləndirilir və artmaqdadır.
Bu, yeni iş yerlərinin yaratdığını göstərir — yalnız həyata keçirici sahəsində deyil, texnologiyalarda, dizaynında, konsaltingdə. Yaşlılar üçün tətbiqlər hazırlayan start-uplar, nəsillər arasındakı biliklər mübadiləsi platformaları, XX əsrin ən son sənədlərində təlim xidmətləri — bəlləd, bunlar hamı dayanıcı iqtisadiyyətin bir hissəsidir. Uzun ömür innovasiyaları stimullaşdırır, çünki yeni tələblər yeni həllatları tələb edir.
Dayanıcı cəmiyyət yalnız iqtisadiyyat deyil, sosial kapital da tələb edir. Uzun ömür, nəsillər arasındakı əlaqələri qüvvələndirmək üçün əsas olaraq qəbul edilə bilər. Ancaq nənələr və dedəklər aktiv olaraq nəslərin həyatında iştirak edəndə, onlar yalnız valideynlərə kömək edirlər, həm də qiymətlər, tərz və həyat təcrübəsini ötürə bilirlər. Bu, müxtəliflikdən qədər, mənsubiyyət hissi yaratmaq üçün çox qiymətli olaraq qalır. Bu, təklikdən birinci ən böyük məsələ olan bir çəkinməyə qarşı çıxmaq və qarşıdurmaları azaltmaq üçün alət olaraq işləyir. Qədər ki, gənc insanlar və yaşlı insanlar birlikdə işləyirlər, onlar bir-birinə anlamaq öyrənirlər, bu da cəmiyyəti sosial qarışıqlıqlara qarşı daha dayanıcı edir.
Uzun ömürün aktiv olmasına çevirmək üçün ən mühüm şərt sağlıqdır. Yalnız xəstəliklərdən məhrum olmaq deyil, ömür boyu fiziki və kognitiv aktivliyi saxlamaq. Səhiyyəni məhdudlaşdırmaq və sağlıqlı qidalanma və fiziki tərbiyəyə investisiya edən cəmiyyətlər, yalnız müəyyən insanları qələbə qazanmaqla yanaşı, səhiyyə xidmətləri və sosial xidmətlərə olan xərcləri də azaltırlar.
Ətrafımızda olan araşdırmalar göstərir ki, 60 yaşdan sonra aktiv olaraq yaşayan insanlar 30 faizdən çox deprimasiya xəstəliyindən və 40 faizdən çox kognitiv funksiyalarını itirməkdən azad olurlar. Bu, onların işləmə qabiliyyətini, yaxınlarına kömək etmək və cəmiyyətə qarşı töhfə vermək qabiliyyətini uzun müddət saxlamaqlarını deməkdir. Sağlam uzun ömürdə olan insanların investisiyaları bir neçə dəfə ödənilir — səhiyyə və sosial xidmətlərə olan xərcləri azaltmaqla.
Profesiyaların 10–15 il ərzində dəyişdiyi dünyada təhsil 25 yaşında bitməz. Uzun ömür təhsil sisteminin yenidən düşünüləcək olması tələb olunur. Yaşlılar üçün universitetlər, online kurslar, qaydaya keçirilmə proqramları — bu, yalnız xeyriyyə deyil, insan kapitalına investisiyadır.
Yenidən təhsil alan yaşlı insanlar deyil, yalnız dəyişikliklərə uyğunlaşmaq, həm də innovasiya mənbəyi olurlar. Onların təcrübəsi və yeni biliklərin birlikdə olmaları, onların standartdış həllatlar tapmaqlarına imkan verir. Təhsil, uzun ömürü passiv dövrə çevirmək yerinə aktiv həyat dövrünə çevirmək üçün alət olaraq işləyir.
Dayanıcı inkişaf cəmiyyətdən yalnız ekoloji və iqtisadi dayanıcılıq tələb edir, həm də insan dayanıcılığını. Aktiv uzun ömür, hamı nəsillərin maraqlarını nəzərdə tutan cəmiyyət qurmaq üçün bizə imkan verir. İnsanların uzun ömürlü yaşaması ilə birlikdə, yalnız müəyyən qazançılara dair düşünməkdən kənar çıxarıq, onların on illər öndə qalacaq nəticələrə dair də düşünmək lazımdır. Uzun ömür, uzunmüddətli düşünməni tədris edir — dayanıcı inkişaf üçün çox lazım olan bu.
Yaşlı nəsillər bu prosesdə yalnız müşahidəçilər deyil, aktiv iştirakçılar olurlar. Onlar mentorlar, vələdələr, iqtisadiyyatın dayanıcılığını təmin edən işçilər, mədəni irsin qoruyucuları və dəyişikliklərin qaynaqları ola bilərlər. Hamıya təxir salmaq, cəmiyyəti uzun ömürdən istifadə etmək, bu cəmiyyəti hər hansı bir çəkinməyə qarşı dayanmaq qabiliyyətində olan bir cəmiyyət yaratmaq deməkdir. Bu, yalnız qənaət olunmazlıq deyil, əffəckarlıq da deyil. Qədər ki, hamı nəsillərin təcrübəsini və biliklərini istifadə edirik, cəmiyyət hər hansı bir çəkinməyə qarşı dayanmaq qabiliyyətində olan bir cəmiyyət yaratırıq. Uzun ömür, yükü olan bir şey olaraq görməkdən kənar çıxaraq, imkan olaraq görmək zamanı bu keçiş başlamışdır.
Uzun ömür demografik təhlükə deyil, yalnız biz hələ istifadə etməyə öyrənmiş mənbədir. Bu, yaş, təhsil, iş və sağlıq kimi münasibətlərimizi yenidən düşünməmizi tələb edir. Dayanıcı inkişafın mümkün olmasına qədər yaşlı nəsilləri aktiv cəmiyyət həyatına daxil etmək, bu cəmiyyətin əffəckarlığını təmin etmək deyil, əffəckarlıq da deyil. Qədər ki, hamı nəsillərin təcrübəsini və biliklərini istifadə edirik, cəmiyyət hər hansı bir çəkinməyə qarşı dayanmaq qabiliyyətində olan bir cəmiyyət yaratırıq. Uzun ömür, yükü olan bir şey olaraq görməkdən kənar çıxaraq, imkan olaraq görmək zamanı bu keçiş başlamışdır.
Новые публикации: |
Популярные у читателей: |
Новинки из других стран: |
![]() |
Контакты редакции |
О проекте · Новости · Реклама |
Цифровая библиотека Грузии © Все права защищены
2025-2026, ELIB.GE - составная часть международной библиотечной сети Либмонстр (открыть карту) Сохраняя наследие Грузии |
Россия
Беларусь
Украина
Казахстан
Молдова
Таджикистан
Эстония
Россия-2
Беларусь-2
США-Великобритания
Швеция
Сербия