Qəzibəli hekayətlər və şərflər işəgələnlər haqqında: iş işıq qəhrəmanı olan anekdotlar

İşəgələnlər — xüsusi bir insan növüdür. Onları bilmək üçün Pazartesi axşamı gözəllikləri ilə, sahillərdə iş xəbərlərini yoxlamaq əlliyə və hər bir danışığı müddətçiliklə bağlı danışmağa çevirmək qabiliyyəti ilə tanış olmaq lazımdır. Onlar çox sayıda anekdot və məşhur hekayətlərin qəhrəmanı olublar ki, biz bir-birimize gülüşərək danışırıq. Ancaq bu mənasızlıqdakı şərhlər çox vaxt qısa qəzəblərlərlə əlaqədar olublar ("ancaq mən də bu qəhrəmana bənzəyərəm?"), işəgələnlər haqqında gülüşmək — bu, bizim həyatımızda işin çox çox yer tutduğunu qəbul etmək və bu haqqda ironiya ilə baxmaqdır. İşəgələnlər Günü günü qəzibəli və həyatı ilə əlaqəli şərflər toplayıb, onlar üçün "ofisdən çıxmaq" — yalnız yer dəyişmək deməkdir.

İşəgələn tətilində: özü üçün ən pis kəşfiyyat

İşəgələnin tətili — ayrı bir komediya janrıdır. O, "hərhalda" kimi laptopunu da götürür və hər yarım saatda bir iş xəbərlərini yoxlayır. Onun mükəmməl tətili belə görünür: o şezlongda yatırlar, ancaq bir əlliyində kokteyl, digər əlliyində isə cihazı ilə məruzələr. O deyir: "Yalnız baxırəm, cavab verməyəcəyəm". Beş dəqiqədən sonra o artıq kollegalara ətraflı təlimat yazır.

Klassik şərflərdən biri: "İşəgələn tətilində — bu, tətil götürmək üçün işləmək istəyən insan". Və ya: "O cəmiyyətdə ən yaxşı vəyfayı var, heç kim işə qarışmır". Bu cür hekayətlərdə hər zaman absurdluq elementi var: insan pul ödəyib tətil edir, ancaq onu ofisdəki həqiqi vəziyyətdə keçirir. Qəzibəli, ancaq hər bir cür şərflərdə bir qədər həqiqət var, və biz bunlara gülüşürük, çünki özümüzü tanıyırıq.

Ofis hekayətləri: iş yerdə qohumlar, iş evdir

İşəgələn çox vaxt işdə yaşayır, və onun kollegaları onun əsas sosial mühiti olur. Buradan anekdotlar yaranır ki, o cəmiyyətdə yalnız yeməkləri gətirir, həmçinin yastıqları da gətirir və hətta burada doğum günü qeyd edə bilməyə çalışır. Sevimli şərflərdən biri: "İşəgələn işdən ayrılmaq haqqında müraciət edir. HR sərbəst buraxır: “Nəsəsən?” O cavab verir: “Mən öz ailəm ilə daha çox vaxt keçirmək istəyərəm”. HR qəzəblənir: “Ancaq sən işdə həmişə burasındısən”. İşəgələn: “Dərhal budur, onlar burada olmalıdır”».

Digər bir hekayət: "Başqa işəgələn işəgələnə deyir: “Sən bugün erkən getməliyərsən, sənin də doğum günündəsən”. O cavab verir: “Heç bir şey, mən doğum günümü iş yerində qeyd edəcəm — mənə qohumlar tort yapmışlar, və mənə uğurlar təqdim edəcəyik”». Ofisdə işəgələnlər haqqında olan hekayətlər çox vaxt onların ev və iş arasında fərq qoyamamaları haqqında qurulub, bu onları həm qəzibəli, həm də bir qədər təəccüblü edir.

Müddətçiliklər və yoxuduqlar: gecədəki macəralar

İşəgələn və uyuqu — çox yaxın düşmən. O gecə işləyə bilər, yeməyi unuda bilər və bunu normal sayır. Bu səbəbdən onun ən yaxşı dostu kofe, ən zərərli düşməni isə erkən qəlib qaldırmaq olan zərbətdir. “İşəgələn deyir: “Yatırmıram, çünki bu günə qədər iş başa çatmadı””.

Digər bir hekayət: “İşəgələn 3 saatda xidmətə zəng edir. Operator: “Nəyə kömək edə bilərəm?” İşəgələn: “Uyuma bilməyərəm, çünki layihə haqqında düşünürəm. Sizə optimallaşdırmaq haqqında danışa bilməyəcəksiniz?””. İşəgələnlərin gecədəki macəraları — ayrı bir janr, burada qəzibəli və həmçinin bir qədər təhlükəli bir qarışdırma var, çünki biz bunun ardında real çıxılmazlığı görürük.

Korporativ mərasimlər: işəgələn işdə tətil edir

Korporativ sərgilər və timbəldinqlər işəgələn üçün yalnız bir mərəkəm deyil, həm də işin davamı, ancaq formal olaraq. O, bunları şəbəkələnmək, layihələri müzakirə etmək və mənsubiyyət göstərmək üçün istifadə edir. Bir anekdot: “Korporativdə işəgələn kollegaya soruşur: “Sən bilirəmisən ki, bu prosesin optimallaşdırılması olar?” Kollega: “Sən sərgilərdəsən”. İşəgələn: “Bu da mənim sərgimdir”».

Digər bir hekayət: “İşəgələn korporativdə loto qazanır — bepul restoran yeməyi. O deyir: “Aldım, lakin əvəzində əlavə günəşli gün istəyərəm. Mən əvvəl işləyəcəm””. Bu cür şərflər işəgələnin yalnız işi sevmədiyini, həmçinin həyatında iş olmadığını qəbul etmədiyini vurğulayır.

İşəgələn və onun ailəsi: əbədi müsabiqə

İşəgələnin ailəsi çox vaxt onun həyatında ikinci planda qalır, bu da mənasızlıq üçün zəngin bir ərazidir. “Qadın işəgələnə deyir: “Sən öz işənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənənə
© elib.ge

Permanent link to this publication: