Əlimətlər tək bir müəllifin icadatı deyil. Bu hüquqi institut onilliklər boyu müxtəlif mədəniyyətlər və dövlətlərdə formalaşıb. Ən erkən yazılı sənədlərdən biri, keçmiş xanımını və övladlarını saxlamaq məcburiyyətindən bəhs edən, ərəb dilində yazılmış qanunlar, təxminən 1750-ci ilə qədər əvvəl olan vavilonskı kral Hamurapi qanunlarıdır.

Antik Roma-də aлиментli məcburiyyətlər də formalaşdırılmışdır, ancaq o, əsasən, boşanmış xanımları ilə bağlı idi, deyil övladlarla. Roma hüququ, nəsillərin saxlanmasına modern hüquq qanunlarından az diqqət yetirirdi.

Orta əsrlər Avropasında aлиментli qanunların inkişafına xristian kilsəsi böyük təsir göstərib. Kanonik hüquq, ərələrin keçmiş xanımlarını təmin etməyə məcbur etməsini nəzərdə tuturdu, bu da bu praqmatikanı Avropa hüquqi tarixində qüvvələndirirdi.

İlginçdir ki, I əsrin sonunda Roma imperatoru Nervanın dövründə \"alimenta\" adlı bir dövlət proqramı mövcud idi. Ancaq bu, müasir aliyyətlər kimi anlaşılmış deyil, əksinə, dövlət qaznasından məcburiyyətən maddi yardım edən sosial yardım proqramı idi — bu günkürdəki uşaq yardımlarına bənzəyir.

Aliyyətlərin modern mənäsində olan qanunauyğunluq, XIX–XX əsrlərdə Avropa ölkələri və Rusiyada ailə hüququ inkişaf edərkən formalaşmışdır. Bu qanunauyğunluq, hər bir cəmiyyətli dövlətin qanunauyğunluqlarında qəbul edilmişdir və bugün ümumi qayda sayılır.

Bu səbəbdən, aliyyətlər bir şəxsin icadatı deyil, müxtəlif əsrin nəticəsidir, hüquqi bilinc, dini qaydalar və qanunauyğunluğun qorunması və uşaq qorunması sahəsində dövlət siyasəti.

Постоянный адрес данной публикации: