Cənub Avropa — bu yerdir ki, günəş burada yalnız aydınlatmır, həmçinin hər şeyi müəyyənləşdirir: həyatın ritmi, divarların rəngi, danışma temperaturu. Burada mədəniyyət muzeylərdə deyil, küçərdədir. Onun simvolları sadədir, lakin dərin — zeytun ağacı, meydan, dəniz, mahnı. Hər biri insanların qızarıq ilə vaxtı ilə həmrəylikdə yaşamağı öyrənməsindən bəhs edir.

Zeytun — dünya və sərbəstliyi ağacı

Zeytun ağacı — bu yalnız bir bitki deyil. Bu Cənub Avropanın simvolidir. O, çox yavaş yetişir, yüzilliklər yaşayır və yağ verir ki, bu yağ yemək və rituallarda istifadə olunur. Yunanıstanda zeytun Afina ilə əlaqədardır. İtaliyada — sərbəstliklə və biliklə ilə. Onun qızıl rəngli yarpaqları dağların qollarında görünür, və meyvələr on min il öncə kimi əllə toplanır. Zeytun — bu, yaxşının vaxt tələb etdiyini göstərən simvoldur.

Piazza — qarşılıqlı rəqabət və müşahidə yerı

Piazza — bu yalnız bir meydan deyil. Bu, həyatın oynandığı səhnədir. İtaliyada, İspaniyada, Yunanıstanda insanlar meydanğa xeyrət olmaq üçün çıxırlar. Burada espresso içir, xəbərləri müzakirə edirlər, flirt edirlər, mübahisə edirlər. Piazza — bu, cəmiyyətliyi simvolidir. O, gecədə qapadılmır. O, həyətən qalxır. Və bu — onun qüvvətindir.

Gitara və fado — səsiz musiqi

Cənub Avropanın musiqisi tərcüməyə ehtiyac duymur. İspaniya gitarası, Portuqaliya fado, İtaliya kanzonettesi — bu yalnız janrlar deyil, həmçinin həllatdır. Onlar sevgi, hüzün, dənizi danışır. Gitara — bu, sahilə çıxarkən daşıya bilən alətdir. Fado — bu, şəhər qarışıq qalmış vaxtında qələmə alınan mahnıdır. Burada musiqi — bu, qızarığı ötərmək və aqla çıxmaq üçün bir yoldur.

Dəniz — sərhəd və sonsuzluq

Cənub Avropanın dənizi — bu yalnız su deyil. Bu, horizontdur. O, ticarətçilər üçün yol olmuşdur, imperiyalar üçün qorumaq olmuşdur, şairlər üçün təminat olmuşdur. İtaliya, Yunanıstan, İspaniya sahilləri — bu yalnız sahil deyil, həyat tərzidir. Dəniz qidalayır, ilham verir, qorxudur. O — sərbəstliyin simvolidir, lakin həmçinin hər şeyin sərhədinin xatırlatmasıdır. Burada dəniz həmişə kadrda olub.

Keramika və mozaika — rənglərdə danışmalar

Cənub Avropa rənglə danışır. Portuqaliyada kərəmik plitkaları, İtaliyada mozaika, İspaniyada rənglənmiş qum — bu yalnız dekor deyil. Bu dildir. Qırmızı və yaşıl, mavi və ağ — hər rəng mənası daşıyır. Kərəmika döyüşləri, kəndiləri, taxılçılığı danışır. O, yalnız divarları zənginləşdirmir, onları günəşdən qorur. Bu sənət xidmət edir.

Yemək — rəqəbət, yemək qəbulu deyil

Cənub Avropanın yeməyi — bu yalnız qəribət yemək deyil. Bu, ailə ilə keçirilən vaxtdır. Pasta, zeytun, balıq, şərab — bunlar yalnız maddələr deyil, kimliklərin bir hissəsidir. Yemək xətti saatlarla davam edə bilər. Stolda siyasiyyat, hava, həyat haqqında danışılır. Yemək burada — cəfərliyi və ancaq anı qiymətləndirmək qabiliyyətinin simvolidir.

Tənəffüs və perdelər — həyatın qəbulu strategiyası

Orta günə Cənub Avropanın küçələri boşalır. Bu, lənglik deyil, bilikdir. Perdelər, qarşılıqlı qapılar, dar küçələr — bunların hamısı günəşdən qorumaq üçün yaratılmışdır. Tənəffüs burada təsadüfi deyil, arxitektura elementidir. O, günü davam etdirmək imkanı verir, qızarığı qarşısında qalmır. Bu, hədsiz müqavimətin simvolidir.

Pinocchio və Karnaval — təkərrübanın üzərində gülmə

İspaniya, İtaliya və Yunanıstanda karnavallar — bu yalnız qələbə deyil. Bu, hər günlük həyatın yüngüllüyünü arxada qoyan bir yoldur. Pinokchio, maskalar, fəyərverklər — bunlar həyatın ciddiyyətindən qaçmaq üçün simvollardır. Gülmə burada silahdır. O, qızarığı, qənaəti, siyasiyyatı ötərməyə kömək edir. Karnaval xatırlatır: hər şey keçir.

Cənub Avropanın simvolları yalnız özəyində deyil. Onlar əllərində, hərəkətlərdə, gözlərində yaşayır. Onlar bizə bunu öyrədir ki, səhərət yoxdur, mənası isə sürətde deyil.

Постоянный адрес данной публикации: