Tək pensiya yoxdu: yaşlı insanların dövlət dəstəyindən çıxıb qalması nəfəsində və səbəblərində

Dünya çoxluqluğunun çox hissəsində emek həyatının nəticəsi olaraq pensiya, ərzaqlı istirahət vaxtıdır. Lakin bir çox ölkədə yaşlı insanlar dövlət tərəfindən dəyərləndirilən ödənişlərə mane olurlar. Bəzi ölkələrdə pensiya sisteması tamamilə yoxdur, digərlərində isə bu sistem yalnız seçilmiş qruplara — dövlət xidmətçilərinə, hərbi qüvvələrinə və böyük təsərrüfatların işçilərinə — tətbiq olunur. Bu hadisənin səbəbləri çoxsaylıdır: dövlət institutlarının tamamilə dağılmasından başlayaraq qismən qismən qazanclar modelinə qərar verilməsinə qədər. Yaşlı insanların pensiya məzmunundan çıxıb qalması nəfəsində və səbəblərindən bəhs edək.

Tamamilə pensiya sisteməsinin yoxluğu olan ölkələr

Bəzi ölkələrdə pensiya kimi bir şey yoxdur — heç kim üçün. Bu əsasən uzun illər müharibə keçmiş, siyasi təhlükəsizliyə malik olmayan və dövlət strukturalarının tamamilə dağılmış olduğu ölkələrdir.

Somali klassik bir nümunədir. Burada desillər boyu mərkəzi hökumət işləmir, bu da hamı üçün sosial təminat sisteminin tamamilə dağılmasına gətirib çıxardı. Yaşlı insanlar yalnız qohumlarının, yerli cəmiyyətlərinin və dini təşkilatların dəstəyinə təkmillə yetməlidirlər.

Cənub Sudanı, dünyanın ən gənc ölkəsi, də pensiya sisteməsinə sahib deyil. Səbəb – çox çətin dövlət infrastrukturası və əksər əhalinin işlədiyi qeyri-rəsmi sektordan tamamilə hökmranlıq edir. Rəsmi işləməzlikdən başqa, əhalinin çox hissəsinin sosial təminat ödənişləri yoxdur, deməli pensiya fondu yoxdur.

Afganistan isə 2021-ci ildə taliblərin hakimiyyətə gəlməsindən sonra pensiya sisteməsinin faktiki olaraq dağılmasına uğradı. Lakin 2025-ci ilin avqustunda bəzi keçmiş dövlət xidmətçilərinə – hərbi qüvvələrinə, müəllimlərinə, doktorlara və polisə – ödənişlər bərpa edildi. Lakin kənd təsərrüfatçıları və digər kateqoriyaların vətəndaşları, rəsmi işləməzlikdən başqa heç bir pensiya haquına malik olmur və heç bir dəstəyə sahib deyil.

Yemen, Eritreya, Çad, Qərbi Afrika Respublikası – bu ölkələrdə pensiya sisteməsi yaxşı işləmir və ya yalnız az saylı şəxsləri əhatə edir, bu da əhalinin çox hissəsinə heç bir nəticə verməz.

Yalnız seçilmişlər üçün pensiya olan ölkələr

Bəzi ölkələrdə pensiya ödənişləri tənzimlənilmişdir, ancaq yalnız məhdud qruplara – əsasən dövlət xidmətçilərinə, hərbi qüvvələrinə və strateji sektordakı işçilərə – açıqdır. Qalan əhalinin yaşlılıqda qorunması yoxdur.

Hindistanda “yaşlılıq pensiyası” kimi ümumi ödəniş yoxdur. Dəyərləndirilən ödənişlər yalnız dövlət xidmətçiləri tərəfindən alınır – bu əhalinin yalnız qərəbdə 12 faizidir. Yaşlı insanların əsas məsələsi ailələr və dini fondlardır. Ölkənin sakinləri yaşlılıq üçün öz ödənişlərini yığmaq məcburiyyətində qalırlar, aksi halda onlar fərqdə qalmağa xələt edirlər.

Çində parçalı bir sistem yaranmışdır: pensiya dövlət xidmətçilərinə və böyük şəhərlərdəki böyük təsərrüfatların işçilərinə açıqdır. Lakin əhalinin yalnız qərəbdə 20 faizi pensiya programlarının əhatəsinə düşür. Səbəb – “xuko” qeydiyyat sistemidir ki, kənd sakinlərinin şəhərlərdə qanuni işləməyə və sosial təminata qoşulmağa icazə vermir.

Vyetnam və Filipinlərdə yalnız dövlət işçilərinə pensiya ödənişləri tənzimlənilmişdir. Vyetnamda pensiya da şəhər sakinlərinə və müstəqil işçilərə ödənilir. Filipinlərdə sistem ciddi maliyyə çətinlikləri ilə üzləşir – pul çatışmazlığından başqa prezidentin öz yaxınlaşdırılmış yatdırma qayığıni satmaqla ödənişləri finansasiya etməsi tələb olunur.

Pakistanda və Irakda pensiya ödənişləri yalnız dövlət xidmətçilərinə və strateji sektordakı işçilərə – misal olaraq neft çıxarışı – ödənilir. Qalan əhalinin çox hissəsi ödənişlərdən məhrum qalır və övladları və qohumlarından dəstək görməyə çalışırlar.

Butanda formal olaraq qazanclar pensiya sisteməsi mövcuddur, ancaq bu sistem yalnız dövlət xidmətçilərinə, hərbi qüvvələrinə və dövlət korporasiyalarının işçilərinə – əhalinin yalnız qərəbdə 10 faizinə – əhatə edir. Bu kənd təsərrüfatı ölkəsində çox saylı sakinlər pensiyasız qalır. Bəzi yaşlı insanlar, öz qohumlarının olmaması hallarında, budist məbədlərində yerdə saxlanılırlar.

Formal, ancaq effektiv olmayan sistem olan ölkələr

Bəzi ölkələrdə pensiya sisteməsi yazıda mövcuddur, ancaq real ödənişlər yalnız az saylı şəxslərə tətbiq olunur. Nijerdə formal olaraq pensiya sisteməsi mövcuddur, ancaq faktiki olaraq ödənişlər yalnız üç faiz əhaliyə tətbiq olunur. Burada ortalama həyata başlama süresi 52 il təşkil edir, yalnız beş faiz əhalinin qanuni işlədiyi. Yüksək suç səviyyəsi və qara iqtisadiyyatın yayılması dövlət dəstəyinin çox hissəsinə çatmamasına səbəb olur.

Tanganikadə dövlət pensiyası yoxdur – yalnız hərbi qüvvələr və polis üçün minimum ödənişlər tənzimlənilmişdir. Qondurasda isə 60 yaşa çatan hər kəsə kiçik ödənişlər ödənilir, ancaq bu yaşa çatan az saylı insanlar var – nəticədə ödənişlər yalnız dörd faiz əhaliyə tətbiq olunur.

Burkina Faso, Burundi və Siera-Leone-də sosial təminat yalnız rəsmi işləyən və qismən ödənişlər edən şəxslərə açıqdır. Misal olaraq, Burundidə pensiya almaq üçün 15 il ödənişlər tələb olunur. Əhalinin çox hissəsi – kənd təsərrüfatında işləyən, kiçik ticarət aparən və yüngül işlər edən şəxslər – sosial təminata və pensiyaya sahib deyil.

Universalla pensiya yox olan zəngin ölkələr

Universalla pensiya yoxluğu yaxşı həyata keçirən iqtisadiyyatda da rast gəlinir. Lüksemburg, Avropa ən zəngin ölkələrindən biri, dövlət tərəfindən “hədiyyə” pensiyası yoxdur. Ödənişlərin ölçüsü işçinin və işvercinin ödədiyi ətrafı ödənişlərə və təcrübəyə bağlıdır. 40 il təcrübəli minimum pensiya təxminən 2 165 avrodur. Monako da təminat modelindən istifadə edir: pensiya almaq üçün minimum 10 il rəsmi təcrübə və maaşın qismən ödənişləri tələb olunur. Bu ölkələrdə universalla pensiya yoxluğu, universalla pensiya yoxluğu deyil, qismən qismən qazanclar modelinə qərar verilməsidir.

Bu səbəblən nə baş verir: əsas səbəblər

Pensiya sistemlərinin yoxluğu və məhdudiyyətləri səbəbləri bir neçə əsas qrupa bölüşdürülə bilər. İlk və ən aydın səbəb – çox çətin məhv və iqtisadiyyatın zəifliyidir. Dövlət, hamı üçün yaşlı insanları saxlamaq üçün maliyyə mənbəyinin olmaması xarakterikdir. Bu Afrika və Asiyada çox saylı ölkələrə aiddir.

İkinci səbəb – siyasi təhlükəsizliyin olmaması və institutların dağılmasıdır. Uzun illər müharibə keçmiş ölkələrdə sosial təminat sistemləri dağılmışdır.

Üçüncü səbəb – qara iqtisadiyyatın hökmranlığıdır. Əhalinin çox hissəsinin qeyri-rəsmi işlərdə çalışdığı və sosial təminat ödənişlərini ödəmədiyi hallarda pensiya sistemləri formalaşmır.

Dördüncü səbəb – demografik faktorlar. Bəzi ölkələrdə ortalama həyata başlama süresi çox kiçik olduğundan, insanlar pensiya yaşına çatmır və sistem mənasız olur.

Nəhayət, beşinci səbəb – modelin qərar verilməsidir. Bəzi inkişaf etmiş ölkələr təqdimat sistemindən imtina edərək, pensiyanı yalnız şəxsin öz ödənişlərindən asılı saxlamaq istəyirlər.

Pensiyasız yaşlı insanlar necə yaşayır

Pensiya sisteməsinin yoxluğu olan ölkələrdə əsas dəstək institutu ailədir. Övladlar və nəvələr yaşlı родителərinə baxırlar. Çox saylı mədəniyyətlərdə bu məsələ yükləməli deyil, əksinə, bu doğal bir məsuliyyətdir. Dini və cəmiyyət təşkilatları da əhəmiyyətli rol oynayır – onlar kömək, yurd və qidalanma üçün lazımi yardımı təmin edirlər. Bəzi hallarda yaşlı insanlar beynəlxalq təşkilatların humanitar yardımından istifadə edirlər. Lakin bu tədbirlər çox çox olmur və çox saylı yaşlı insanlar yaşlılıqda işləməyə davam etməli olurlar, kiçik yaşlılıqda qalmaq üçün.

Məclis

Pensiya sisteməsi ümumi bir hadisə deyil. Bir çox ölkədə bu sistem yoxdur və ya funksiyasını yerinə yetirmir. Bəzi ölkələrdə bu məhv və dövlətin zəifliyinin nəticəsidir, bəzi ölkələrdə siyasi təhlükəsizliyin olmaması, bəzi ölkələrdə isə qismən qismən qazanclar mekanizmlərinə qərar verilməsidir. Bu ölkələrdə yaşlı insanlar ailə, charidadan və şəxsi qazanclarına asılıdırlar. Bu realitiyə aid olmaq, yalnız səyyahlar üçün deyil, həm də modern dünyada sosial qorunma modellərinin çox fərqli olub-olmadığını nəzə
© elib.ge

Постоянный адрес данной публикации: