Memar: təqdimatlı hesabat və sonsuz azadlıq arasındakı çərçivə

Deyilir ki, memarlıq — bu bir təhsil olunamayan, yalnız olunabilən bir peşədir. Bu, incəsənət və mühəndislik, səhnə və layihənin qovuşduğu az sayılıb çox qədim sahələrdən biridir. Memar yalnız binanı qurmaq deyil, bizim yaşadığımız, işlədiyimiz, sevdik və üzgünləndiyimiz məkanları yaratır. O, gökdəşəklər və sakin caddələr, muzeylər və yaşayış kvartallarını qurmaqla məşğuldur. Onun hər bir layihəsi — \"İnsan burada on il, yirmi il, yüz il sonra necə hiss edəcək?\" sualına cavab verir. Bu cavabda — yetenek, bilik, məsuliyyət və elbəttə ki, çağırış var.

Əsər, incəsənət və elmiyyat: nə qədər çərçivə keçir?

İlk baxışda memar — bu mühəndisdir. O, fizika, mexanika, materialların qarşılıqlı təsiri, qurucu qayda və qanunları bilməlidir. Bu olmadan bina yığılacaq. Lakin yalnız bunlarla qənət olunarsa, memarlıq tikinti ilə qarışdırılacaq. Amma real memar daha çoxa gedir. O, məkan, işıq, proporsiyalar, materiallar, hisslərlə işləyir. O, koridorun eninin ruh halına təsiri, qərbənin hündürlüğünün məkanın qəbul edilməsini dəyişməsi, divarların rənginin odanın sakinliyini yaratmağı və ya təzyiqli edə biləcəyi bilir.

O, rənglərlə deyil, beton və stekllə yazan bir rəssamdır. O, mərmərdən deyil, şəhər toxumasından formalar çıxaran bir rəssamdır. O, insanın dünyada yerini maddi formalarla təhlil edən bir fəlsəfəçidir. Lakin bu zaman o, praktikist qalır, bütçə, müddət və müştəri tələbatlarını xatırlayır. Tək bu bərabərliyyət — ruhlanma və tərəqqül arasında, azadlıq və məhdudiyyətlər arasında — memarlığı unikal edir.

Çağırış: layihənin həyatına çevrilməsi

Memarlıq çağırış olaraq nə deməkdir? Binanın digər yerlərdə çöl kimi görməkdir. Faciadan qalxaraq fasadı gecələr yenidən çəkmək, həmin xəttin hər şeyi dəyişməsi tapana qədər. Şəhərin nəfəsini eşitmək və ona hansı evin lazımlı olduğunu anlamaq deməkdir. Sənətçi kimi \"sənətini\" aparmaq, yalnız qurmaq deyil, yaradılan hər bir metr məkan üçün məsuliyyət daşımaq deməkdir.

Çağırış — bu, dayanmamaq deməkdir. Tətildə də bilincdən qaçmadan ətrafındakı memarlığı qiymətləndirmək. Başqa bir şəhərə getmək, qəzetdə oxuduğu binanı görmək üçün deyil, çatdıqda. Quraşdırılan layihənin uğursuz olmasına baxmayaraq əziyyət çəkmək, uğurlu olmasına baxmayaraq qələbə hissi yaşamaq. Bu, peşənin məsələsiz olmasına, onu həyat formasına çevirməyə olan bir vəziyyətdir.

İstənilən xüsusiyyətlər: memarlığa çıxmaq üçün nə lazımdır

Memarlığa çıxmaq üçün insanın necə xüsusiyyətlərə sahib olması lazımdır? Əvvəlcədən — bu, məkan tənqidi. Volumu görmək, düyüşü düzənlikdə təsvir etmək qabiliyyəti. Bu, hamıya verilmiş deyil, ancaq inkişaf etdirilə bilər. İkincisi — yaradıcı hissə, sərbəst olan uydurmaq qabiliyyəti. Memarın uydurmaq qabiliyyətini olmalıdır, ancaq yerinə yetirmək olmalıdır.

Üçüncüsü — analitik zəhmət və sistemli düşünmə qabiliyyəti. Binanın layihələnməsi — bu, ən çətindir sistem, burada hər şey bir-birinə bağlıdır: mühəndislik, estetika, iqtisadiyyat, ekolojiyyat. Dördüncüsü — kommunikativlik. Memar sürekli müştəri, qurucu, müştəri, hakimlərlə əlaqə qurur. O, əldə etmək, izah etmək, razılaşmaq qabiliyyətli olmalıdır. Və nəhayət, beşinci — dayanıklılıq və sərbəstlik. Layihə ilkinə qədər davam edə bilər, tikinti isə onilliklərdir. Memar uzun müddətli yoluna hazırlıq edə bilir və qətilərə çatanda qalma bilər.

Şəhər və tarixə qarşı məsuliyyət

Memar — bu yalnız layihəçi deyil. O, şəhər məkanının qoruyucusudur. Onun hər bir binası mədəni landsaftın bir hissəsidir. O deyil, onilliklər, hətta yüzilliklər boyu qalacaq. O, insanların həyatına təsir edəcək, küçələrin görünüşünə, şəhərin qəbul edilməsinə təsir edəcək. Bu səbəbdən memar çox böyük məsuliyyət daşıyır. O, yalnız bugünə deyil, dəqiqəni də düşünməlidir. O, yalnız müştəriyə deyil, cəmiyyətin maraqlarını da nəzərə almalıdır. O, yerin ruhunu hiss etməli və tarixə saygı göstərməli, ancaq yeni şeylərə də qorxmadan yanaşmalıdır.

Yaxşı memar hər zaman insanın ölçüsünü unutmur. O bilir ki, bina — bu yalnız bir obyekt deyil, yaşamaq üçün bir məkan. O, qəbul edilən \"gələcək şəhərli\" üçün deyil, hər bir konkret insan üçün layihələşdirir, bu qapıları açır, bu pəncərəni baxır, bu havaşı qəbul edir. Bu antroposentrizm memarlığı həqiqətən insanlıq edir.

Memar və modernlikdəki tədbir

Bu gün memarlıq yeni tədbirlərlə üzləşir. Ekoloji krizis, urbanizasiya, iqlim dəyişikliyi — bəllər bu yeni yanaşma tələb edir. Memarlıq gələcəyin ekoloqu, enerji effektivliyi və dayanıqlı inkişaf barədə düşünən biridir. Bu, sosioloq, insan həyatının dəyişməsini anlayan biridir. Bu, digital modelinq və yeni materialları istifadə edən bir texnologdur. O artıq yalnız qurucu deyil, şəhərlərin gələcəkini formalaşdırmaq üçün strategdır.

Bu tədbir memarlıq professionunu daha çox maraqlı və çətindir. Bu gün memar yalnız yaradıcı deyil, elmiyyatçı, eksperimentator, yenilikçi dədir. O, daimi təhsilə və rolinin yenidən təhlilinə hazırlıq edə bilir. Bu da çağırışın bir hissəsidir — qazanılanı dayandırmamaq, yolun qarışık olmasına baxmayaraq irəli getmək.

Qapanış

Memar — bu yalnız bir peşə deyil. Bu dünyanı tənqidi bir şəkildə düşündüyümüz və gördüyümüz bir üsuldur. Bu çağırışdır, ki, insanın hamısı tələb edir: ağıl, qəlbin, sərbəstliyi və cütlüyü. Lakin bu həm də ona qiymətli bir şey verir — bu dünyada iz buraxmaq imkanı. Dəyərlər və sözlər yerinə, insanların yaşayacaqları real məkanlar. Bu, ən yaratıcı peşələrdən biri, çünki memar yalnız binaları yaratmir — o, gələcək yaratır.

Постоянный адрес данной публикации: