Şəhərli nəslining sporta baxma səbəbləri: şəhər mühitində nəzərə çəkiliş neyropsixologiyası

İntroduksiya: Спорт kimi qədərli virtual mühit

Modern şəhərli insanın sport translyasiyalarını izləmək ihtiyacı, sadəcə bir azərbaycan dilində istirahət deyil, həmçinin qomik bioloji və sosiyokültürlü fenomen, urbanizasiya olunmuş mövcudluğun əsas qarşıdurğularına cavab verir. Şəhər mühiti, fiziki ifadə üçün məhdud sahə, işin rütbələşməsi və yüksək səviyyəli mediya (dijital) kommunikasiya ilə xarakterizə olunur, bu da spordan ekranda qismən qarşılanır. Bu, antik tələbatın virtual qarşılığını verən mekanizmadır, bu tələbat insanın evolyusiya biolojiyası və psixologiyasında dəyirmidir.

Neurobioloji əsaslar: "ağciyər nörlər" və empatik qıvancılma

Modern neyrobiologiya, ağırlıqlı açsılış verir, yalnız müəyyən bir hərəkət apararkən fəaliyyət göstərən, həmçinin başqasının bu hərəkəti apararkən müşahidə edərkən aktivləşən ağırlıq nörlər sistemindən keçir.

İzdivar qatlanması və tennisin izlənilməsi zamanı, izləyicinin mədəniyyət aktivliyi bir hissəsi atletin motor aktivliyini imitasiya edir. Biz qeyri-ağlaq qərarla hərəkətlərlə birlikdə "yaşayırıq", bu da emosional rezonans törkdürür. Bu, atletin tərəflərindən birinin atlayarkən, qaydaya çıxarkən fiziki reaksiyaların izahıdır: qaydaya çıxan skiatorun atlayarkən, fristayl atletin təhlükəli tərəflərindən birində qarşılaşarkən qəfildən nefes tutur, qarşılaşır.

Bu nöro-simulyasiya, reallaqəblə bağlı aktivliklə bağlı nöromediator və hormonların (dopamin — uğurlu hərəkət üçün öncədən gözlənilən və mükafat, adrenalin — tənəzzül və riskli momentlərdə, oksitotsin — qruplaşdırılmış komandalı hərəkətlər və ya qələbə/poçulma anları zamanı) buraxılmasına səbəb olur. Beləliklə, şəhərli insan, divanda oturub, fiziki aktivlik və tənəzzül hiss edir.

Psiхoloji funksiyalar: katarxis, identifikasiya və kontrolun qaytarılması

Katarxis və idarə olunmuş stress: Спорт müsabiqəsi, qaydalarla qəbul edilmiş dramadır, burada qəddəlik, mübarizə və tənəzzül oyun xarakterindədir. İzləmə, intensiv emosiyaları (məğlubiyət, qələbə, xızzın) təhlükəsiz bir mühitdə yaşamağa imkan verir, emosional buraxma — katarxis həyata keçirir. Bu, dünyada həll olunmaz və amorf stresslər (trafiq, dəliliyən, sosial qarşıdurmalar) olan "psixi higiyenə" formasıdır.

Identifikasiya və məxsusiyyət (cəmiyyət identifikasiyası): Komandaya və ya atletə dəvət edən şəhərli insan, öz individualliyini ötrü çıxarır. O, uydurma cəmiyyətin bir hissəsi olur, bu da böyük şəhərin anonsluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqluqlu
© elib.ge

Permanent link to this publication: