Dağa. Bu yalnız bir torpaq hissəsi deyil. Bu bir fəlsəfədir. Qidalanma, istirahət, təbiiyyə ilə əlaqə qurma qaydası. Bir qismi üçün bu — məhsul üçün mübarizə.Digər qismi üçün isə — şəhərdən qaçış.Üçüncü qismi üçün isə — adət. Qədimlər və ləyəklər arxasında gizli mənalar haqqında danışaq.

Dağaçı işçi

Ən böyük nəsli üçün dağa — bu bağ. Kartof, qarğıdalı, pomidor. Qış üçün qeyd. Bu, postsovet 90-cı illərdə ailəni qidalama qaydasıdır. Hazırda bu bir əlləklikdir. Dağaçı işçi tənzimlənməz, işləyir. Səhərdən gecəyədək iş, bitkiyə salır, su verir. Məhsul banklarda ölçülür. Onun fəlsəfəsi: “torpaq qidalayır”.

Dağaçı estet

Yaxın nəsli üçün dağa — bu çimərlik, çiçəklər, barbekü. Onlar kartof bitirməyəcəklər. Rüzgəllər yetişdirirlər. Evləri mənzərəli qəsəbə çevirirlər. Onların fəlsəfəsi: “dağa — ruh üçün yer”. Onlar çayla, çörəklə, musiqiylə keçirirlər. Dağa onlar üçün ofis həyətindən başqa bir şeydir, yalnız otla.

Dağaçı qaçqın

Çoxsaylı insanlar üçün dağa — şəhərdən qaçışdır. Trafik cəzələrindən, betondan, yuxarıdakı qonşulardan qaçışdır. Burada bosa qaçmaq olar, makyaj yapmaq olmur. Dağaçı qaçqın təklikdən, qorxusuzluqdan, batıqlardan qiymət verir. Onun fəlsəfəsi: “insan az olarsa, həyat çoxdur”.

Dağaçı ailəlik

Ailəli insanlar üçün dağa — birləşmədir. Bəbibək, dedək, nəvələr. Birlikdə bitkiyə salırlar, birlikdə su verirlər. Gecələr qəhvə ilə şəkərçilik içirlər. Balalar bitkilərin nənədən gəldiyini öyrənirlər. Dağa — bu, digital izolasiyaya qarşı müqavimət. Fəlsəfəsi: “birlikdə qüdrət”.

Fəlsəfi cəhətlər

Barmaqlıq: tohum səbəb ver, su ver, gözlə. Anıqlı nəticə yoxdur. İcma: hər şeydən sənə bağlı deyil (qar, qurux, parazitlər). Səmərət: şəfəkat pulda yox, öz pomidorunda. Ekologiya: kimyəvi maddələrdən imtina, torpağa qayğılı yanaşma. Dövrilik: ilin başında səbəb ver, ilin sonunda toplu. Həyat dövrü.

Dağaçı, bilənsiz, zenə yaxınlaşır.

Permanent link to this publication: