Şokolad ilə bağlı şərqi və gülüşcü hekayələr

Şokolad sadəcə yemək deyil, bu cəmiyyət üzərində birləşdirən bir mənzərədir ki, hər yaş qrupu və mədəniyyəti üzərində birləşir. O bizə fədakarlıq qazandırır, əzabda səhmət verir və minlərlə şərqi hekayənin qəhrəmanı olur. Bu şirniyyatın ətrafında çoxsaylı yaxşı, isti və tamamilə qeyri-zərər şərqi yaradılmışdır ki, o cins və milli tərbiyə şəbəkələri ilə heç bir əlaqəsi yoxdur, sadəcə bizim bu ilahi yaradılışa olan birgə sevgimizdir.

Şokolad sevgisi: tanıdığımız bağımlılıq

Şokolad komediyasının əsas məsələsi bizim əzəlilikdən qətər çıxan şəkərə olan cəhətdir. Bizdən kimin bu hekayətlərdə özünü tanımadığı yoxdur? «Şokoladı hər gün yemirəm. Lakin hər gün — bu da şokolad deyil», — klassik şərqi, ki bu hər şirniyyatsevənin başında doğur. Ya da digər biri: «Şokolad mənim problemimi həll etmir. Lakin o problemimi daha təsməkkar edir». Bu komediya cəfərliyi və qərəzliyi haqqında deyil, bizə hər günün çıxışında müəyyən bir qədər az bir şəkərliyyət verən kiçik bir şənliyət haqqındadır.

Özəl bir qrup şərqi isə digər şəxslərdən şokoladı gizləmə haqqındadır. «Şokoladı paylaşmaq əlvanlıqdır. Lakin əlvanlıq — bu, sənin dəyərindən xəbərsiz olaraq təklif etmək». Ya da hekayə: «Bir gün şokoladı saxlamaq üçün gizlədim, sonra onu yemək üçün saxlamağı unudum. Bu, bir vaxt idi ki, həm tapdım, həm itirdim kiçik bir qiymətli şey». Bu şərqi universaldır və hər kəsin başına gəlmişdir ki, o bir şokoladı ailə üzvlərindən gizləsən.

Diet və şokolad: əbədi mücadilə

Özəl və həmişə şirin şərqi bir hissə isə zəifliyimizə qarşı qoyulmaq və şokoladı yemək arasındakı mücadiləyə həsr edilmişdir. «Diyətə çıxdim. Dünən yalnız şokoladı yemdim. Lakin mən qara şokoladı seçdim — o hesab olunur ki, o faydalıdır, yoxdur?». Ya da anekdot: «Şokolad — bu yeməkdir. Bu şənlik dozu. Şənlik qəribidir və zərərli deyil». Bu komediya bizim əməkdaşlıq paradoksu haqqındadır: biz bilirik ki, şokolad kaloriyadır, lakin onun rəngi hər şeyi təqdim edir.

Ən şirin versiya bu mövzudur: «Gələcək dəyişəcək». «Bu şokoladı yemək, yeni bir həyat başlamaq. Oh, mən yeni bir həyatın necə olacağını hiss edirəm — o belə şirindir». Ya da özünə aid dialoq: «Mən: “Bir daha parça yemək, və mən parçalanırəm”. Şokolad: “Bu üçüncü dəfə deyirsin”». Şərqi tanınmaz, çünki hamımız bir neçə dəfə belə dialoq aparmışdır.

Şokoladın qəzəzlikləri: qarışıq, axıb və itmiş

Şokolad ilə bağlı qəzəzli hekayələr çox vaxt onun caprisli xassələri ilə əlaqədardır. «Şokoladı çantıya qoydum, lakin çıxardığım kimi o şokolad çorbasına çevrildi. Şimdi mən bilmirəm ki, onu qədər içəm və ya xamırın üzərinə sürməm». Bu vəzifə, hər kəsin başına gəlmişdir ki, o qızardıq və ya çantının qəlbənində şokolad saxlamağı unudub.

Classic bir hekayə isə şokoladın bizə çox çərçivədən çox yemək qədər tərəvəz olmasına bağlıdır. «Şokoladı qəlibdən aldım. Evə qayıtdım, amma şokoladı tapmadım». Ya da dəqiqən bir hadisə: «Belçika şokoladını təsməkkarlıq edərkən “Hər birinə bir hissə” deyirdim. Bir saat sonra çıxış etdim və anladım ki, “Hər birinə bir hissə” — bu, birinci hissəni yeməkdən əvvəl deyil”. Bu hekayələr sadəcə fiziki və cins, mədəniyyət və millət ilə heç bir əlaqəsi yoxdur — bu şokoladın xassələri və bizim onun üzərində olan zəifliyimiz haqqındadır.

Şokolad hədiyyələri və sürprizləri

Bir digər yaxşı şərqi mənbə şokoladın hədiyyə kimi istifadəsidir. “Şəxsiyəni bilmirəm, hansı şokoladı verəcəyəm, o qədər ki, o sevir. Lakin hamısını alırım, sən seçəcəksin, və mən yeməkəcəm”. Ya da şərqi, hansı ki, hansı hədiyyəni seçmək haqqındadır: “Hədiyyəni verəcəksin, hansı şokoladı sevir?” — “Hamısını sevirəm”. “O qədər ki, hamısını alırım, sən seçəcəksin, və mən yeməkəcəm”.

Çocuk hekayələri də çox vaxt şokoladla bağlıdır. “Balıq yeməyəcəksin, şokoladı yeməyəcəksin” — “Balıq yeməyəcəksin, çünki şokolad bilir ki, bu balıq yemək vaxtıdır?”. Bu şərqi qeyri-zərər və çocuqlara şokoladın gətirdiyi cəld, sadəcə şənliyi əks etdirir.

Şokolad kimi sülh və sevgi simvolu

Şokolad çox vaxt sevgi və romantika ilə bağlı hekayələrdə çıxış edir. “O boş əllə gəldi, mən razı deyildim. O şokoladla gəldi, mən anladım ki, bu sevgidir”. Ya da klassik: “Şokolad — bu “Mən səni sevirəm” demək üçün ən yaxşı yoldur, əgər sən çox çətin sözlər bilmirsin”. Bu komediya, sevgilərin hər yaş qrupu və mədəniyyətində birləşir, çünki şokolad sevginin universaldır.

Philosophik şərqi də var: “Şokolad — bu şənlikdir. Çünki o çox yemədikcə çox istəyirik. Lakin o bitdiyində, yeni birini axtarırıq”. Ya da digər biri: “Həyat — bu şokolad qəlbəsi. Çünki hər birini yemədikcə, necə olacağını bilmirik. Lakin əgər o qəribdir, o qəribi qəlibə yemək”. Bu şərqi hamıya mənəvi mənasıdır.

Şərqi əhvaların təqvimləri

Ən şirin hekayələr bizim tarixlərə olan münasibətimizdən yaranır. “7 iyul — Dünya şokolad günü. Bu gün mən tamamilə bəzənlik hissindən azad oldum, çünki bir tam şokoladı yemdim”. Ya da: “Mən bir gün şokoladı su qiymətində satılacağını gözləyirəm. O zaman bəzənlik suyunu satın alırım”. Bu komediya hamıya çatışır, çünki hər kəsində öz “qədim” tarixi var ki, bu gün şokoladı yemək üçün heç bir nəzarət olmur.

İyidir ki, dünya şokolad təqvimindən də var — hər gün üçün şokolad haqqında şərqi toplusu. Məsələn: “Bir dostum var ki, deyir: “Mən şirniyyatsevər deyil”. Lakin o şokoladı aldığım kimi onu üç saniyədə yemir. O, həmin say sistemində digər bir şeydir”. Ya da: “Mən qızımda “Şokolad” adlandırırəm, çünki o çox yumuşaq və isti. Lakin o çox çərçivəsizdir, çünki o qorunmadıqda çox çərçivəsizdir”.

Şəkərbəylikdən hekayələr

Professiyalı şərqi də şokoladın yaxınlığında deyil. “Şəkərbəy — bu kiçkaoynunu ərzaqla sənətə çevirən adamdır. Lakin o ən mühüm vəzifəsi, məşhur kolleksiyasını hələ hazırlanmıdığına qədər müştərilərə yeməməsidir”. Ya da anekdot: “Şəkərbəy müştəriyə deyir: “Sizinə yeni şokolad növünü denəmək istəyirsiniz?”. Müştəri: “Hamısını denəmək istəyirəm”. Şəkərbəy: “O zaman sən burada qalmağa cəhd edərsən”.

Şəkərbəylinin yeni növ şokoladı ilə işləmək haqqında çox saylı şərqi də var. “Bir şəkərbəy bir gün çili biberini şokolada əlavə etdi. Deyirlər ki, müştərilər bu günü hələ də üz qalxırlar, lakin onların qəlbi qalxır, lakin o qəlbi ilə qalxır”. Bu hekayələr şəkərbəylərin bir-birinə keçdiyi mədəniyyətin bir hissəsidir və müştəriyə keçir.

Şokolad ilə bağlı ailə adətləri

Hər ailə şokolad ilə bağlı bəzi hekayələrə sahibdir. “Mənə dediyi ki, şokoladda vitamin səadət var. Və o düzgündü: qəlbədən sonra hər kəs yaxşılaşır”. Ya da adət: “Mənə qədim bir qayda var: əhəmiyyətli danışıqlar öncə şokolad yemək”. Şokoladın bu hekayələri rəng və milli tərbiyə ilə heç bir əlaqəsi yoxdur — o ailə qarşılıqlı münasibətlərlə əlaqəlidir.

Çocukluq hadisələri də var: “Mən kiçik qədər olarkən, şokolad yumurtalarını təbii yumurtalar kimi sanırdım. Mən onlardan çıxmağa çalışırdım. Uğursuz oldu, amma qabıqı yemdim”. Ya da: “Mən şokolad qoyunlarını səbəb gördüm, çünki qoyunlar şirniyyat sevir. Lakin sonra öyrəndim ki, bu yalnız formadır”. Bu hekayələr qeyri-zərər və hamıya gülüşməyə səbəb olur.

Məclis

Şokolad yalnız rəngi ilə deyil, həm də yaxşı şərqi ilə qidalır. O bizə bizim kiçik zəifliklərimiz üzərində, diətə qoyulmaq cəhdlərimiz, şokoladın məğlubiyat və qələbələrimiz üzərində gülüşməyə birləşdirir. Bu komediya ayrışdırıcı deyil — hamıya insanlıqdan gələn qələbədir, çünki bu dünyada bu sadə şənliyət var. Şokolad şərqi bizə xatırlatır ki, həyat yalnız ciddi işlər deyil, həm də kiçik şirin anlar, ki biz bir-birimiz ilə gülüşərək paylaşa bilərik. Və əgər sən də bir şokolad hekayəsin varsa, onu paylaş — o həmin şokolad sevgisinə sahib olan insanlara gülüşəcəkdir.

Постоянный адрес данной публикации: